RFID: de barcode voorbij

Tussen productregistratie en privacy

28 oktober 2004 | Remco Mourits Een technologie gebruiken om mensen overal en altijd te kunnen volgen - voor veel burgerrechtenorganisaties is dat een rampscenario. RFID is immers ook voor commerciële doeleinden te misbruiken. Legoland kan namelijk niet alleen vermiste kinderen terugvinden, maar de technologie ook gebruiken om te zien hoe lang kinderen bij een bepaalde attractie blijven staan, en daar zijn voordeel mee doen. Er gaan daarom al enige tijd stemmen op om het gebruik van RFID wettelijk te regelen.

Actieve en passieve chips
RFID-chips zijn onder te verdelen in de categorieën actief en passief. Actieve chips hebben een eigen batterij en een maximaal geheugen van zo'n 1 MB. De informatie op deze chips is doorgaans herschrijfbaar. De batterij zorgt ervoor dat de chip van grote afstand te lezen is. Nadeel van de actieve variant is dat hij groter en duurder is dan de passieve. Bovendien is zijn levensduur beperkt tot de levensduur van de batterij: maximaal tien jaar, afhankelijk van het gebruik.

Passieve RFID-chips moeten het stellen zonder eigen energiebron. Ze gebruiken de energie uit het signaal van een scanner om deze de gewenste informatie te sturen. Bovendien zijn passieve chips veel lichter en goedkoper dan actieve chips, en hebben ze een bijna oneindige levensduur. Het bereik is echter minder groot en ze zijn alleen te gebruiken in combinatie met een krachtige scanner. De informatie op passieve chips is verder niet herschrijfbaar.

De RFID-scanner bestaat uit een zenderontvanger en een antenne. Antennes zijn er in soorten en maten. Zijn ze bijvoorbeeld in een deur ingebouwd, dan ontvangen ze data van iedereen die deze deur passeert en in het bezit is van een chip. De antennes zijn ook in een tolpoort in te bouwen, bijvoorbeeld om passerend verkeer te controleren. Wanneer er een constante stroom chips wordt verwacht (bijvoorbeeld op een drukke verkeersweg), kan de antenne een constant elektromagnetisch veld uitstralen. Wanneer er geen constante controle is vereist, is het mogelijk het veld door een sensor te laten in- en uitschakelen.

Grote afstanden
Wat brengt RFID eigenlijk dat de oeroude barcode ons niet al lang biedt? Immers, ook de barcode bevat een uniek identificatienummer dat met een scanner uit te lezen is. In tegenstelling tot de barcode is RFID onzichtbaar toe te passen in zo'n beetje elk product. De chips zijn bovendien tot op grote afstand te lezen, ook als de scanner geen direct 'zicht' heeft op de chip. Zo blijft een connectie mogelijk dwars door sneeuw, mist, ijs, verflagen, roest, enzovoort. Ook kunnen de chips worden gelezen bij zeer hoge snelheden, bijvoorbeeld die van een passerende auto. Probeer dat maar eens met een barcode. Een laatste, groot voordeel van RFID boven barcodes is de mogelijkheid de informatie op (actieve) chips te herschrijven.

In de toekomst zal de technologie bovendien alleen maar beter worden. Op dit moment werken ontwikkelaars aan het vergroten van geheugencapaciteit en bereik van de chips, en probeert men de reactiesnelheid te verhogen.