Laat u niet leiden door de informatiestroom

IT werkt soms contraproductief

01 april 2005 | Remco Mourits Bezig zijn is niet hetzelfde als productief zijn. De enorme hoeveelheid informatie die we dagelijks te verwerken krijgen, houdt ons zeker bezig. Maar houdt het ons niet juist van ons werk af? Het zou de grootste ironie zijn van het informatietijdperk.

Alle informatie die we ontvangen per e-mail, chat, sms, voicemail, telefoon, internet; we zouden er wel eens dommer van kunnen worden.

Dat beweert althans Edward Hallowell, psychiater en specialist in attention deficit disorder (ADD) oftewel aandachtstekort-stoornis. Hij heeft een hieraan gerelateerde stoornis ontdekt die hij ADT noemt; attention deficit trait.

Volgens Hallowell neemt deze stoornis epidemische vormen aan in de bedrijfswereld. In tegenstelling tot ADD is ADT niet aangeboren. Het is het resultaat van de moderne werkomgeving, waar een niet aflatende informatiestroom ons denkvermogen bedreigt, aldus Hallowell.

Onze collega's van CNet hadden onlangs een gesprek met de deskundige: over ADT en het belang van time management.

Wat is ADT precies?
"Je zou kunnen zeggen dat het de 'normale' versie is van ADD. Het is een stoornis die is ontstaan door het moderne leven, waarbij je zo druk bezig bent met het verwerken van alle input en output dat je je steeds makkelijk laat afleiden, sneller geïrriteerd en onrustig raakt en - over een langere periode - slechter gaat presteren."

"Met andere woorden: iemand met ADT wordt minder efficiënt doordat hij teveel probeert te doen. Het is alsof je constant jongleert met een bal."

Wat zijn de symptomen?
"Wanneer mensen merken dat ze productiever kunnen zijn dan ze zijn; wanneer ze weten dat ze slimmer zijn dan hun prestaties laten zien; als ze vragen oppervlakkiger gaan beantwoorden dan ze gewoon zijn; als ze geen nieuwe ideeën meer opdoen; als ze langer gaan werken en toch niet meer werk gedaan krijgen: dan zijn ze waarschijnlijk onderhevig aan ADT."

Wanneer bent u het onderscheid gaan maken tussen ADD en ADT?
"Er kwamen zoveel mensen bij mij die dachten ADD te hebben, en het viel me op dat een aantal van hen niet echt aan de kenmerken voldeed. Zo verdween de stoornis helemaal als ze op vakantie gingen. ADD - echte ADD - gaat nooit weg, wat je ook doet."