Tweet

0

De relevantie van het realtimeweb

Nieuw model voor zoekmachines

Als er al één universele waarheid is over het internet, is het dat mensen het nú willen.

De afgelopen vijftien jaar hebben we de verwachtingen van hoe snel informatie ons moet bereiken serieus bijgesteld. Een vertraging van enkele minuten voor een belangrijk nieuwsverhaal is onaanvaardbaar. Toen Michael Jackson vorig jaar overleed, dacht Google dat de explosieve zoektocht naar informatie een aanval op hun diensten was.

Steeds vaker duikt de term ‘realtimezoeken’ op. Voor zolang het internet al bestaat, zijn zoekopdrachten de poort naar informatie, en de grote spelers op deze markt stropen de mouwen op om een nieuwe uitdaging aan te pakken: hoe kan de explosie van snel geproduceerde content van nieuwsorganisaties, blogs en gebruikers van sociale media op een relevante manier georganiseerd worden? En liefst onmiddellijk, als het even kan.

“Als informatie die relevant is voor wat ik zoek enkele seconden daarvoor gegenereerd wordt, moet die meteen beschikbaar zijn”, zegt Amit Singhal, een legende uit de zoekindustrie die bij Google verantwoordelijk is voor het realtime-zoekproject. “Het is verschrikkelijk moeilijk.”

Evolutie van internetzoeken
Google geeft intussen al zo’n vier maanden lang realtime-resultaten weer op zijn pagina’s, en eerder gooiden Google en Microsoft het al op een akkoordje met Twitter om uit de pijplijn met berichten van de microblogdienst te mogen tappen. Vandaag staat zoeken in realtime nog in zijn kinderschoenen, maar het is zonder twijfel de volgende stap in de evolutie van zoeken op het internet.

Maar wat is realtimecontent nu precies? De meeste mensen zijn het erover eens dat het vooral draait over het concept van microbloggen, of het onmiddellijk publiceren van content via sociale media. “Maar in de praktijk betekent realtimezoeken eigenlijk gewoon ‘zoeken op Twitter’”, zegt Danny Sullivan van Search Engine Land.

"Niet alleen de update, maar ook de link"
Paul Yiu, een van de realtime-experts bij Microsofts Bing, is het daar grotendeels mee eens, maar benadrukt dat er twee verschillende componenten zijn: “Enerzijds heb je de inhoud van de statusupdate of de post, maar er is ook de link die vaak gedeeld wordt in zo’n update. En voor de zoekopdracht van een gebruiker kunnen ze allebei belangrijk zijn.”