Maagzuur

"Mijnheer, het spijt ons", zegt de Supervisor, "maar we meten het verbruik van onze abonnees niet meer."

03 januari 2002 | Ab Goudsmit Hoewel we normaal gesproken niet over onszelf schrijven, maken we voor Chello een uitzondering. Want we zijn ook maar mensen, mensen met een internetverbinding, een internetverbinding bij Chello. En dus soms ten einde raad.

In juni 2000 kregen we een blije brief van onze provider UPC. Daarin werd PC Magazine medegedeeld dat wij nu via de Usageviewer op de site van UPC zelf per week of per maand ons dataverkeer konden controleren. "En indien nodig actie ondernemen, bijvoorbeeld door te migreren naar een hogere of lagere abonnementstaffel."

Natuurlijk zijn wij verzot op migreren, vooral naar een lagere tariefgroep. Dus als een speer naar de Usageviewer en wat ontdekten we? We hadden inderdaad een te duur abonnement en konden dus naar een lagere tariefgroep. Snel een faxje naar UPC en bij de eerstvolgende factuur waren de abonnementskosten al teruggebracht naar het juiste gebruiksniveau.

Najaar 2001 vonden we een mooi moment om weer eens in die Usageviewer te duiken en het daadwerkelijke verbruik te meten. Helaas, die service werkte niet. Dus wij eventjes bellen met UPC, nee Chello, nee Priority Telecom.

En dat hadden we nou niet moeten doen. De eerste week van onze telefonade bellen we dagelijks met Priority Telecom, om na dertig minuten de eindeloos herhaalde boodschap "al onze medewerkers zijn bezet, een ogenblikje geduld alstublieft" de hoorn maar weer neer te leggen.

Toch willen we absoluut weten of we niet teveel betalen. Dus al het andere werk aan de kant en met doodsverachting blijven hangen, hangen, en nog eens hangen.
Uiteindelijk krijgen we op dag zes een medewerker van de afdeling Billing aan de lijn. Die afdeling hebben we gebeld omdat we ervan uitgingen dat die afdeling over de abonnementskosten gaat. Fout.