Te veel bazen

"Ik heb er geen probleem mee dat iemand een titel krijgt waarmee hij indruk kan maken op de vrouwen."

02 januari 2003 | John C. Dvorak De computerindustrie verdient niet echt de schuld voor alles wat er fout loopt in de wereld. Maar het idee dat iedereen een beetje baas moet zijn en een neptitel aan zijn naam mag plakken, wordt in de hightech wereld tot het absurde doorgedreven. Daardoor vinden bedrijven geen bekwaam personeel meer voor specifieke jobs.

Ik besefte hoe belachelijk de situatie geworden was toen ik twee jaar geleden iemand interviewde die de titel Chief Morale Officer droeg. Ik verwachtte dat hij een fluitje om zijn nek zou dragen en om het kwartier "Iedereen in het zwembad!" zou roepen.

Maar hij legde uit dat die positie erg populair werd en dat steeds meer bedrijven een CMO in dienst namen. Zijn job bestond uit het gelukkig houden van de mensen terwijl ze aan het werk waren.

Toen kreeg ik een uitnodiging van Sun Microsystems om hun Chief Strategic Officer te ontmoeten. Ik wist al dat Sun een Chief Technology Officer en een Chief Scientist, en wellicht nog een karrenvracht andere Chiefs had. Bij een ander bedrijf zaten de Chief of Marketing en de Marketing Director broederlijk naast elkaar, en moest ik vragen wie nu aan wie rapporteerde.

Die naamgeving is het gevolg van twee trends in de zakenwereld. De eerste was de opkomst van het woord Chief en de daaropvolgende introductie van de titel CEO. Het concept van de Chief Executive in een bedrijf is stokoud, maar de term CEO werd in het midden van de jaren '70 geboren aan de Harvard Business School.

Professor Harold E. Klein suggereerde een scenario voor een nieuwe laag managers. De magnaten die de Amerikaanse industrie in die tijd domineerden, waren erg gehecht aan de titel President. Maar ze wilden hun bedrijf niet langer zelf leiden en dus werd voor hun vervanger de titel CEO uitgevonden.

De oude garde bleef aan als voorzitter van de raad van bestuur en als president, terwijl de CEO het werk deed. Volgens Klein devalueerde deze machtswissel de titel van President uiteindelijk tot het punt waarop de President nu aan de CEO rapporteert. Voor zover de President een praktische taak heeft, is het als Chief Operating Officer of COO. Weer een Chief.

Deze trend werd versterkt door de opkomst van holle titels, zoals Evangelist, die in de jaren '80 op visitekaartjes opdoken. Het duurde niet lang voor iedereen zich zomaar een titel kon toekennen, vooral in de computersector. Vaak kregen werknemers een fraaie nieuwe titel in plaats van loonsverhoging.