Mijn eerste cursor

?Het was bijna griezelig om erachter te komen dat ik na al die jaren de eerste levels van Outrun nog moeiteloos weet te voltooien.?

28 juli 2003 | Arnold le Fèbre Of vroeger alles beter was laat ik liever in het midden, maar in ieder geval was alles anders. In 1987 gaf mijn vader me mijn allereerste computer cadeau: een Commodore 64 met een tapedrive, en een monochroom groen scherm. Ik kreeg er ook een boekje bij met allerlei handige programma?s in Basic, en wat cassettebandjes met spelletjes.

Gelukkig beschikte ik over het nodige geduld, want het laden van een spelletje kon soms een half uur in beslag nemen, om nog maar te zwijgen van de uiterst frustrerende melding ?load error? na een kwartier lijdzaam wachten. Na enige tijd kocht ik een floppydrive en wisselde ik met vrienden diskettes met spelletjes uit (die ik keurig bijhield in een schriftje), typte ik ellenlange lijsten met Poke-commando?s over uit allerlei tijd-schriften, en gebruikte ik mijn C64 als jukebox.

Begin jaren negentig deed de allereerste pc zijn intrede en verdween mijn Commodore naar zolder. Het was aanvankelijk nogal wennen om tijdens een spel als Space Quest alleen maar wat bliepjes te horen, in plaats van de grafische en muzikale pracht en praal van de C64, maar Windows 3.1 maakte veel goed. In de jaren die volgden, werden harde schijven en beeldschermen groter, games steeds mooier en drong de pc langzaam maar zeker de ?gewone mensenwereld? binnen.

Dat ik niet de enige ben die af en toe met weemoed terugdenkt aan zijn Commodore 64, blijkt uit de talloze sites van enthousiastelingen die de prehistorische console de 21e eeuw in proberen te duwen. Zo is het mogelijk om met een emulator je pc (of pda) om te toveren in een Commodore, en via bijvoorbeeld www.c64.com, www.c64.org of www.c64hq.com honderden spelletjes te downloaden. Het was bijna griezelig om erachter te komen dat ik moeiteloos de eerste levels van Outrun wist te voltooien, alsof het parcours al die jaren had gesluimerd in mijn onderbewuste?