Grens op snelheid harde schijven vastgesteld

Limiet nog niet bereikt

22 april 2004 | Joost Blokzijl Amerikaanse wetenschappers hebben ontdekt dat de snelheid waarmee gegevens op een harde schijf geschreven kunnen worden niet onbeperkt te verhogen is. De theoretisch maximale schrijf/leessnelheid van een harde schijf is echter nog altijd 1000 maal sneller dan de huidige harde schijven aankunnen.

De limiet is ontdekt door onderzoekers van de Amerikaanse Stanford Universiteit. Door elektronen met bijna de snelheid van het licht af te schieten op het materiaal waar normaliter harde schijf-platters van gemaakt worden, ontstonden er zulke korte magnetische velden dat deze niet in staat bleken te zijn om betrouwbaar het materiaal te veranderden. Oftewel: data op een betrouwbare manier te bewaren.

Fabrikanten van harde schijven zullen dus in de toekomst moeten uitwijken naar nieuwe technieken en materialen om de huidige jaarlijkse verbeteringen in stand te houden.

Gegevens op een harde schijf worden weggeschreven als tegengestelde magnetische data. Een 0 of een 1 wordt opgeslagen als een positieve of negatieve magnetische lading. Het omzetten van een (piepklein) deel van de harde schijf in een positieve of negatieve magnetische lading gebeurt door een kort magnetisch veld los te laten op de specifieke plek waar de bit moet staan.

De onderzoekers hebben nu ontdekt dat het magnetisch veld maximaal 2,3 picoseconde mag duren. Bij een kortere puls wordt er geen data opgeslagen. Op deze snelheid kunnen er maximaal 435.000 miljoen bits per seconde weggeschreven worden, duizend maal sneller harde schijven nu kunnen. Een picoseconde is een miljoenste van een miljoenste deel van een seconde.

Het onderzoek van de Stanford Universiteit is gepubliceerd in de wetenschappelijke uitgave Nature. Lees meer artikels over : harde, schijf

bron: ZDNet, Nature