De harde schijf maakt mensen lui

'Intelligentie is als goede smaak. Wie het niet heeft, mist het ook niet'

30 november 2005 | John C. Dvorak Toen ik een nieuwe pc bouwde, realiseerde ik me dat ik door drie relatief goedkope schijven van 400 gigabyte te combineren meer dan een terabyte opslagruimte zou krijgen. Omdat ik me nog de eerste harde schijf van 5 megabyte herinner, vind ik dergelijke capaciteiten opmerkelijk. Maar ze leiden wel tot een mentaliteit die allesbehalve gezond is.

Ik heb altijd al een wanordelijk bureau gehad, maar het wordt alleen maar erger nu de computer getraind is om mijn slordigheid te negeren. In de tijd dat ik erin slaagde om een harde schijf helemaal te vullen met data en programma's, werd ik nog gedwongen om de schijf te onderhouden. Op geregelde tijdstippen verwijderde ik software die ik niet gebruikte en kopieën van documenten. Om de paar maanden waarschuwde mijn pc me dat de schijf zo zoetjesaan vol raakte.

Zodra de capaciteit van harde schijven begon toe te nemen en Microsoft er niet meer in slaagde zijn software snel genoeg te laten groeien om de disks te vullen, was er geen houden meer aan. Zelfs heel veel digitaal fotograferen helpt niet - grote videobestanden enigszins.

Zo'n vijf jaar geleden werd duidelijk dat we onze harde schijf nooit meer zouden hoeven onderhouden. We konden er gewoon dingen op blijven zetten zonder ons zorgen te maken over de vraag of er nog wel genoeg ruimte over was. Het was alsof je van een kleine studio in een landhuis met twintig slaapkamers terechtkomt. En toen kwam de externe harde schijf, die via een usb-poort nog eens 250 of 400 GB oplevert.

De komst van deze oneindige capaciteit gaat gepaard met een nieuwe sociaal fenomeen. Een digitale videorecorder zoals de TiVo laat kijkers uitzendingen pauzeren en opnieuw bekijken. Eerst leek het alsof de TiVo zou worden ingezet voor korte pauzes - bijvoorbeeld om even naar de wc te gaan - of om programma's op te nemen en later te bekijken. Maar de nieuwigheid van dit soort apparaten zit in feite in de mogelijkheid een uitzending te pauzeren en terug te spoelen: instant replay on demand.

On-demand instant replay heeft de kijkpatronen van tv-kijkers even sterk veranderd als de onderhoudsrituelen van pc-gebruikers. Beide hebben een nieuwe filosofie van de luiheid geïnitieerd - en die filosofie dringt nu in de hele maatschappij door.

Met een grote harde schijf maakt niemand zich meer zorgen over alle gegevens die zich opstapelen. Binnen de kortste keren heeft u vijf of zes kopieën van een bestand op uw schijf. Ook met een TiVo hoeft u niet meer echt op te letten. Mist u iets, dan pauzeert u de uitzending en spoelt even terug. Net als met een podcast.

Op deze manier wordt het publiek verdoofd; men hoeft niet meer op te letten. Hoe dommer je wordt, hoe meer je echter vergeet. Intelligentie is als goede smaak. Wie het niet heeft, mist het ook niet.

Worden mensen dommer door de opkomst van grote harde schijven? En als dat zo is, wat kunnen we er dan aan doen? Wordt de hele planeet lui en dom wanneer de technologie zich verspreidt? Ik zie geen tekenen van herstel. Een fijne dag nog. Lees meer artikels over : harddisk

bron: PC Magazine