Tweet

0

[Plaats Y]

"Ik neem aanstoot aan mensen die 'corruptie' brullen als een columnist enthousiast is over een fabrikant of product."

Ik ben gek op lezersreacties onder mijn eigen stukken en onder die van anderen. Het maakt niet uit waar ik discussies vind: onder een nieuwsartikel, in een nieuwsgroep, op een forum of een andere verzamelplaats van meningen. Af en toe komt er interessante informatie uit, of vaak is het gewoon een plezierige manier om een dood halfuurtje te vullen. Maar boven alles is het een geweldige gelegenheid om je eens lekker te ergeren.

Mooi zijn mensen die op forums woest uithalen vanwege niet deugende spelling die – na check bij neerlandici - toch echt wel correct blijkt te zijn. Heerlijk, dan heb ik weer een paar minuten die combinatie van kromme tenen, dat arrogante ‘ik weet het beter’-gevoel en de uitdaging om mijzelf ervan te weerhouden om te reageren.

Nu zijn er natuurlijk zaken die niets meer met ergeren te maken hebben. Ik neem zelf aanstoot aan mensen die klakkeloos "corruptie" brullen als een columnist enthousiast is over een fabrikant of product. Dat valt voor mij onder dezelfde noemer als plat schelden. Daar is niets grappigs aan en daar kan ik me dan ook niet plezierig aan ergeren. Hetzelfde geldt voor de meeste geijkte onbeleefdheden. Neem bijvoorbeeld praten over religie of politiek op een plek die daar niet voor bedoeld is, dat is ongeveer net zo subtiel als op vrijdagavond de kroeg instappen en roepen: "Valt er hier nog wat te knokken!?"

Ook onbeschoft is de neiging om columnisten te betichten van subjectiviteit of - erger nog - het verkondigen van onwaarheden. Meestal gevolgd door één of andere lukraak gekozen definitie van een column; meestal iets met heel strenge regels die toevallig haaks staan op wat de columnist te zeggen heeft en de schrijver van de reactie daarom helemaal gelijk geeft.

Het is de bedoeling van een column om een mening te verkondigen. Dat heeft met objectiviteit net zo veel te maken als een maximumsnelheid met een autorace.

Wat waarheidsgehalte betreft ligt het nog lastiger. Een mening die de absolute waarheid bevat verwoorden is namelijk iets waar filosofen al zeer lang het hoofd over breken. Niet echt haalbaar voor een willekeurige columnist, zullen we maar zeggen.

Hoe lastig het is om mening en waarheid op één lijn te krijgen, kan ik het best laten zien aan de hand van een voorbeeld.

Mening: "Het is koud vandaag."
Reactie: "Dat valt wel mee."

Of om die reactie in wat bloemrijker forumtaal te zetten: "Waar haalt zo’n figuur het recht vandaan om zoiets over het weer te zeggen?!?!? Normale mensen weten al lang dat het niet koud is! Moet dat voor een weerman doorgaan? Nitwit! Zoals al op [plaats Y] duidelijk omschreven staat mag je iets pas koud noemen als iets [bla bla bla]."