Tweet

0

Onze introverte toekomst

"Echt waar agent, ik was alleen van plan om dat kledingstuk op Amazon te bestellen"

Als er één IT-clichébeeld is, dan is het wel dat van de eenling die weggedoken op een donkere zolder tikkend als een maniak achter zijn (CRT-)scherm zit. Dat scherm is meteen ook de enige lichtbron in de ruimte, als we de weerkaatsing op het bleke gezicht buiten beschouwing laten. Wat dit cliché uitstraalt, is de zweem van eenzaamheid die rond computergebruik hangt.

Nu mag het duidelijk zijn dat bovenstaand beeld van de old-school computerhobbyist niet overeenkomt met de werkelijkheid. Maar er kleeft toch een probleem aan. Dat komt naar voren nu een bepaald bedrijf een ware mediahype heeft weten te ontketenen door jaren na de eerste smartphone te claimen dat het een slimme telefoon heeft uitgevonden. Het resultaat: de computer is van een woonkamerfenomeen doorgegroeid naar een broekzakfenomeen.

Prutsen met multitouch
Al die rekenkracht, gecombineerd met een camera en een internetverbinding, daar moet je natuurlijk iets mee doen. Maar waar ik moeite mee heb, is de neiging van mensen om zo introvert mogelijk met dit kleinood om te gaan. Hebt u al eens geprobeerd een gesprek te voeren met iemand die zit te prutsen op zijn multitouchscherm?

Waar komt die neiging om in gezelschap introvert op een apparaat te tikken vandaan? Hoe belangrijk is het eigenlijk om op een foto in te zoomen met twee vingers? Of een webpagina te bezoeken terwijl je in de kroeg zit?

Het onbewuste slaat toe
Ik gok dat het genoemde clichébeeld van de eenzame hobbyist zijn uitwerking op het onderbewuste van de mens heeft: 'Nu ik met een computer in het openbaar rondloop, dien ik me als een computerhobbyist te gedragen.' Overmatig staren naar een klein schermpje is misschien geen groot probleem, maar ik ben bang dat dit pas het begin van een ontwikkeling is.