Tweet

0

Review: Wolfenstein

B.J. is back!

De meeste shooters nemen zich graag nogal ernstig. Veel sombere, ultrarealistische omgevingen vol grimmige personages. Wie zijn zinnen eens wil verzetten met een schooter die onder al zijn brutaal hectische gameplay al eens een knipoog naar het kitscherige uit oude oorlogfilms met een snuifje Indiana Jones durft te plegen, kan het veel slechter treffen dan deze Wolfenstein. Het is geen topper in het genre en voelt af en toe wat door de concurrentie ingehaald aan, maar blijft wel boeien. En bovendien: je vecht niet gewoon tegen Nazi's, je vecht tegen Nazi's met jetpacks en paranormale krachten.

Je kruipt opnieuw in de rol van Nazi-Duitslands ergste vijand, B.J. Blaskowicz, die deze keer de inwoners van het stadje Isenstadt – en bij uitbreiding de wereld – zal redden van Himmlers gevaarlijke geëxperimenteer met het bovennatuurlijke. Bijgestaan door het plaatselijke verzet verijdel je een poging van de vijand om de kracht van de mythische Black Sun in te zetten voor hun oorlogsinspanningen. Besteed echter niet al te veel aandacht aan het verhaal. Het slaat nergens op en wordt daarin niet echt geholpen door middelmatig stemmenwerk. Geniet gewoon van de creativiteit van de designers die Nazi's in een occulte keukenrobot gooiden om het resultaat daarvan in deze game te stoppen.