Tweet

0

Review: Assassin's Creed II

Het land van de romantiek en... moordenaars

Minder sluipen

Het is vooral in deze steden en het omringende Toscaanse platteland dat jij als Ezio je volgende doelwit zoekt, een op jouw speelstijl aansluitende benadering plant, toeslaat en je dan zo snel mogelijk weer uit de voeten maakt. Je werkt meestal alleen; hoewel je meer dan je mannetje staat in rechtstreekse confrontaties met allerlei scherpe ijzerwaren, beperk je dit toch maar beter tot het minimum. De nieuwe vechtmoves, een dieper gevechtssysteem, en de talrijker aanwezige wapens en gadgets zal je natuurlijk allemaal willen uitproberen, maar hoe je het ook draait of keert, het past minder bij wat je van een Assassin’s Creed-game verwacht.
Gelukkig sprint, klimt, zwemt en stunt Ezio nog steeds als een Spider-man avant la lettre, waardoor je met een beetje reflexen, creatief denkwerk en eventuele planning vooraf je achtervolgers vroeger of later wel afschudt. Je kunt de missies die het verhaal verder duwen makkelijker maken door allerlei nevenopdrachten te vervullen. Die leveren je dan geld of sympathie op waarmee je nieuwe wapens of assistentie kunt kopen. Er is dus een economisch systeem aan de formule toegevoegd, maar het blijft allemaal overzichtelijk. Heel ingewikkeld wordt het nooit en dat is misschien het enige minpuntje van deze hele Assassin’s Creed II-game: het is voor ervaren spelers te makkelijk om de heimelijke aanpak te negeren en er met de botte bijl in te vliegen. Zeker met die Arendsoog-vaardigheid, die de uitdaging uit sommige missies of objectieven haalt.

Assassin's Creed II is een absolute topper, zowel wat de ambities als de uitvoering ervan betreft. Een must-have zoals men zegt!

bron: ZDNet