Review: Bakugan Battle Brawlers

Japans kaartspel wordt videogame

Je zou bijna denken dat bij elk kaartspel iedereen moet worden bedolven door tv-reeksen en videogames. Het is in dit geval niet anders. Bakugan is heel sterk te vergeleken met Yu-Gi-Oh, maar dan met andere monsters die iets minder aandacht hebben gekregen tijdens hun ontwikkeling. Het zegt toch genoeg als er een monster in het spel ‘Laserman’ heet. Het verhaal is heel simpel: op een bepaald moment vallen er kaarten uit de lucht en krijgen enkele jongeren deze in handen. Ze bedenken er - slim als ze zijn - een spel omheen met simpele doch efficiënte spelregels. Simpel om te leren, maar helaas ook simpel om snel beu te worden door een gebrek aan diepgang.
Elk spel start met het gooien van een themakaart, waarna je een monster moet gooien richting die kaart. Gooi je ernaast, dan is je beurt voorbij en kan je tegenstander een kaart gooien. Van zodra er minstens twee monsters op een kaart staan, begint een duel tussen de spelers. Elk duel wordt gewonnen met G-krachten. Hoe meer je ervan hebt, hoe meer kans je hebt om te winnen. Elk monster heeft een standaard aantal G-krachten, maar je kunt er extra verdienen door andere kaarten of minigames tot een goed einde te brengen. Deze minigames zijn helaas niet zo inspiratievol; gewoon wat knoppen indrukken met een goede timing, that’s it. Elke kaart en elke arena zijn gebaseerd op een bepaald element, zoals vuur, water of aarde. Als je monster die eigenschap ook heeft, verdien je G-bonuskrachten. Als je het tegenovergestelde hebt, verlies je G-krachten. Zo is vuur bijvoorbeeld zwak tegen water.