Tweet

0

Review: Bayonetta

Dodelijk ballet

Bevredigend feestje

Het lijkt in het begin allemaal wat overdonderend, vooral omdat er naast je eigen personage en haar schermutselingen vaak een miljoen dingen in de achtergrond gebeuren, maar Bayonetta leidt je op een gepast tempo in het betere hak- en schietwerk in. Er is zelfs een hele lage moeilijkheidsgraad, maar die raden we eigenlijk af. Je mist daardoor de tactische diepgang en de creatieve aanpak die van de gewone en vooral de eindbaasgevechten zo’n bevredigend feestje maakt.
Hebben we het al over Bayonetta’s haar gehad? Het is dat haar waar haar magische krachten in schuilen en dat tegelijk dienst doet als haar strakke outfit. Wanneer je de nodige magische power bij elkaar gesprokkeld hebt, kun je echt absurd over-the-top moves uithalen waarbij guillotines en andere foltertuigen plots uit dat haar opgebouwd worden om er een vijand mee aan zijn einde te helpen. Dat gaat snel en je ziet bijna niet dat Bayonetta’s kleding tegelijkertijd even oplost. Plagerig en leuk, maar je kijkt na een tijdje toch vooral naar het spektakel dat je hebt doen verschijnen en niet wat je doet verdwijnen. Geloof ons overigens dat je in andere games misschien ooit tegenover gigantische eindbazen hebt gestaan, maar dat wat je hier ziet bij het meest immense (en intense) binnen het genre mag rekenen. De hele gameplay getuigt overigens van een aanstekelijk enthousiasme en knalt met een visueel verbluffend gelikte afwerking van het scherm af.
 

Het verhaaltje in Bayonetta gaat nergens over en de vrouwonvriendelijke camerahoeken moet je voor lief nemen, maar de actiefanaat krijgt met Bayonetta een game waar hij graag zijn rechterduim voor overheeft.

bron: ZDNet