I.R.I.S Readiris Pro 6

Let op de kleine lettertjes

09 oktober 2000 | Sicco Wittermans De techniek voor tekstherkenning ontwikkelt zich snel. Nog maar zes maanden na onze vorige test heeft Readiris alweer een nieuwe versie in de winkel liggen. De grootste klacht over Readiris 5.5 was dat het niet uit de voeten kon met kleuren. De nieuwe uitgave herkent nu wel kleur- en grijswaarden. Wat ook in de vorige versie ontbrak, maar nu wel aanwezig is, is het automatisch rechtzetten van de pagina.
Naast deze functies zijn nog een aantal verbeteringen toegevoegd. Het belangrijkste is de vernieuwde softwaremotor. Deze zou een betere en snellere herkenning van tekst moeten opleveren. Daarnaast verwerkt deze uitvoering documenten van meerdere pagina's en is het mogelijk om het gescande beeld te optimaliseren voor OCR.
Maar met het optimaliseren zijn we onze test niet begonnen. We vergeleken Readiris 6.0 met FineReader 4.0 van Abbyy. Dit Russische pakket kwam in de vorige tekst als beste uit de bus. Om vergelijkbare resultaten te krijgen, zijn we uitgegaan van de automatische conversie. Bij FineReader kunt u dit bereiken via de opdracht Open&read. Om voor beide pakketten van precies hetzelfde document uit te gaan, hebben we de teksten als illustratie ingescand en opgeslagen. Het gaat om bitmaps met 300 dpi.
De tekstherkenningsgraad van Readiris is inderdaad een stuk vooruitgegaan. De vorige keer zaten er in de standaardtekst 23 fouten, nu 17 - een vooruitgang van meer dan 25 procent. Toch kan het nog niet op tegen FineReader, dat met maar twee fouten weer een prima prestatie neerzette. De opmaak van het document was goed. Het deelde de pagina goed in, zette de juiste alinea's neer en herkende de lettertypes, wat toch erg belangrijk is. Het liet twee steekjes vallen: de inleiding werd niet vet weergegeven en het aantal foute letterherkenningen loopt snel op wanneer het lettertype kleiner wordt. De plaatsing van de tekstgedeeltes bij Readiris is minstens zo goed als bij FineReader. Bij de tijdschriftenpagina ging het zelfs beter; Finereader liet een kolom wegvallen en ontrok een aantal letters aan het oog door ze achter de illustraties te plaatsen. Readiris deed het beter. Beide pakketten schieten tekort om achtergrondkleur te herkennen, terwijl dat wel beloofd werd. Verder worden de afbeeldingen wel in de juiste kleuren overgenomen. Helaas slaagt Readiris er niet in om de opmaak van de titel over te nemen; diapositief blijkt te moeilijk.