Tweet

0

Gij zult niet surfen

Censuur voor de onderdanen

Op zich is internetcensuur of het afsluiten van het wereldwijde web best ironisch te noemen. Internet is een paar tientallen jaren geleden namelijk gegroeid vanuit het zogenaamde Arpanet-netwerk van het Amerikaanse ministerie van Defensie. Basisvoorwaarde was dat dit netwerk zo veel mogelijk operationeel zou blijven in gevallen van technische problemen of oorlog.

Iran
De laatste maanden zien we dat in landen waar oorlog heerst, het internet vaak als eerste wordt afgesloten. Sinds het oproer in Libië is internettoegang in het Afrikaanse land onregelmatig of helemaal onbestaande. Nieuw is dat niet. Zo sloot de Iraanse regering de poort naar het wijde web al eens af tijdens de rellen van 2009. Het land wou hiermee de Westerse invloeden van buitenaf afweren.
Iran plant trouwens zijn eigen internet. Binnen twee jaar zou het hele land aangesloten moeten zijn op het gloednieuwe nationale ‘halal-netwerk’. Tegelijkertijd is Iran ook van plan om een eigen besturingssysteem te ontwikkelen, als alternatief voor Microsoft Windows. Naast een nieuw besturingssysteem kunnen ook Iraanse varianten van Gmail en Yahoo verwacht worden.

Egypte
Internet wordt steeds meer een doorn in het oog van regimes die kost wat kost aan de macht willen blijven. Zo werden begin dit jaar in Egypte nagenoeg alle online diensten volledig afgesloten. Vooral de schaal waarop het land deze ingreep uitvoerde, was ongezien. Met een gecoördineerde actie werden de vier belangrijkste internetproviders in het land tegelijkertijd afgesloten.
Om zoiets voor elkaar te krijgen, moet de overheid de internetproviders controleren. Makkelijk voor een land als Egypte, maar minder vanzelfsprekend voor Westerse landen. Hier kunnen overheden niet zomaar het internet uitschakelen. Voorlopig toch niet, want in de Verenigde Staten zijn ze er wel mee bezig. Als ze daar de zogeheten “Protecting Cyberspace as a National Asset”-wet goedkeuren, dan komt die macht wel in het bereik van de Amerikaanse president. In onze contreien is het gelukkig zo ver nog niet: hier moet de overheid eerst toestemming van de rechter hebben vooraleer ze een provider offline kunnen halen.
Als een regering enkel de providers uit zijn land blokkeert, wordt daarmee niet het ‘hele’ internet lamgelegd. Een overheid die een provider wil afsluiten kan ook de belangrijke servers uitschakelen of de zogenaamde routingtabellen aanpassen. In het laatste geval wordt een vitaal onderdeel van het internetverkeer platgelegd, maar kunnen bepaalde diensten, zoals telefonie, nog in de lucht blijven. Omdat het traditionele telefoonverkeer in Egypte nog werkte, konden inwoners via de traditionele manier met een modem inbellen naar een internationale internetprovider. Alleen bleken zulke inbelmodems, ook in Egypte, intussen verouderd en eerder schaars.